Kung ang bulag nga eh patuloy na nagtatrabaho para mabuhay, unang una palang hindi na nila nakita kung gaano kaganda ang mundo.. Hindi sila nagkaroon ng pagkakataon na malaman kung ano ang kulay ng isang kulay.
-
matabangutak
Sobra akong nainspire nung nabasa ko to. Sobrang dami kong hinihingi, ang daming reklamo, ang daming demands and such. Not thinking about others condition/situation, oo my heart melts pag may nakikita kong mga bata sa kalsada, mga taong nakatira sa daan lalo na sa mga matatandang namamalimos at nahihirapan. Pero after an hour or less, nakakalimutan ko na din. Babalik ako sa reality na mas ma-swerte ako kesa sa kanila, at magsisimula na namang maghangad ng mga bagay na hindi naman talaga masyadong importante para mabuhay.
Ayan dito na ko nag-reflect tuloy. Haha. Na-guilty kasi ko. :| I know everyone will feel the same. Let’s just be thankful of what we have and set aside muna yung mga wants. Wag masyadong materialistic. (Speak for myself. >__<) ♥

(via unikuh-ija)
Natutuwa ako when someone reflects sa mga sinusulat ko, yung bang may natututunan sila or na rerealize sa mga salitang binibitawan ko dito. Malaking bagay sakin to, para malaman ko kung may nagagawa ba ang mga naiisip ko dito. At nag pay off kahit sa isang tao ang sinulat ko. Salamat!!