Pinakamasakit palang malaman na ang pinaniniwalaan mong katotohanan eh isa lang palang malaking kalokohan.

Hirap ng ganun no? Yung ginawa kang tanga! Yung pinaniwala ka niya sa lahat ng sinasabi niya na wala dapat problemahin pero lahat pala ng sinisikreto niya eh proproblemahin mo pala. Alam mo yun.. Yun bang ang nais mo lang eh yung mapabuti siya pero hindi niya mapigilan ang sarili niya sa pag gawa ng kasalanan sayo.

Sabagay.. Kung hindi ba naman masama ang ginagawa niya, isisikreto pa ba niya? Patuloy ba siyang magsisinungaling sayo mairaos lang ang masamang gusto niya?

Minsan, binigay mo na ang lahat pero wala pa rin. Bakit? Kasi, sa bawat gawin nating kabutihan sa kanya. Mag aassume tayong ma appreciate niya yun eh. Pero kung wala talaga siyang pakialam sayo, kahit na ano gawin mo. Patuloy at patuloy pa rin niyang gagawin ang mga bagay na ikakasakit ng damdamin mo.

Kaya mas maganda pa siguro, lumayo na lang kapag ganun na lang ang sistema palagi. Kesa sa paulit ulit kang gawing tanga dahil sa pinaniniwala kang wala ka dapat problemahin at intindihin. Sasabihing may mga bagay na siyang tinigil at hindi na niya gagawin eh patuloy pa rin ang pag gawa. Kaso yun nga, sa pasikretong paraan.

Para patuloy kayong ok, patuloy ka niyang mapaniwala na matino kayong dalawa. Pero hindi mo alam.. tinatarantado ka na pala.

Source: matabangutak

25 May 176 Permalink

Hirap maging gwapo. Nakakainis. Itutulog ko na nga lang. At panibagong pagsubok ng pagiging gwapo ang aking haharapin.

25 May 90 Permalink

Nakaka OP sa Dash ha? Puro kayo TSAMU.

25 May 168 Permalink

May mga pagkakataon sa buhay pala nating may magugustuhan ka. Pero syempre, hindi ka sigurado sa nararamdaman mo kung gusto mo talaga. Dun tayo madalas naapektuhan. Kapag padalos dalos ka sa mga gusto mong mangyari sa buhay mo. Para bang nagiging desperado ka at hindi ka natututong maghintay. Gusto mo kasi, mapasayo agad yung taong gusto mo na nakakalimutan mo na kailangan mo nga pala munang kilalanin yung taong yun.

Madalas, naaatat tayo sa mga bagay bagay. Sa takot mong mapunta siya sa iba. Gusto mo sayo na lang siya. Pero wala ka namang magawa kundi humanga lang ng husto sa kanya. Madalas, nasasabi mong crush/love at first sight.

Pero nakakatuwang, napakarami mo pa nga talagang hindi nakikilala. Dati, wala naman siya sa buhay mo eh. Pero nung nakita mo siya? Para bang nagkaroon ka ng pag-asang sumaya ulit ng husto. May onting kilig ka ulit sa sarili mo na hindi mo maitatago ang ngiti mo sa iba.

Source: matabangutak

24 May 206 Permalink

Isang magandang halimbawa na yung mga relasyong nabuo sa Tumblr/Social Networking Sites dati. Na akala mo talaga sa una hindi na sila maghihiwalay, pero pag tagal. Parang walang nangyari. Single sila pareho o kaya naman naging magkaibigan at may bago naman sila ngayon. Minsan, nagiging mag strangers na lang talaga. Para bang isang magandang libro na nasunog na lang at ang tanging naiwan na lang eh yung aral at alaala.

Kung i apply sa sarili eh ganun talaga ang pag-ibig. Akala mo lagi ayan na. Akala mo lagi siya na. Dahil naibigay ang gusto mo eh. Efforts? Love? Attention? Pero ang madalas na tanong dito eh, hanggang kailan niya kayang ibigay? Gaano siya ka consistent ibigay sayo yung mga bagay na yun? Kaya madalas, ung expectations ng bawat isa eh hindi naaabot. Madalas magkasawaan dahil nga nagawa na sayo yung gusto mong maranasan noon. Kumbaga, na miss mo lang eh. Gusto mo lang ulit maranasan. So nung naranasan mo, parang nanlamig na ang lahat. 

Parang sa gadget, nung wala ka pa. Gustong gusto mong magkaroon. Pero nung nagkaroon ka na. Pinapabayaan mo na lang.

Source: matabangutak

24 May 152 Permalink